Jak kraje skandynawskie stały się potężnymi państwami
Wikingowie żeglowali ze Skandynawii, by handlować, ale też, by podbijać wybrzeża Europy. Uzbrojeni w żelazne miecze i łuki, niszczyli miasta, zagarniali ziemię i chwytali jeńców. Około 1100 roku ojczyzna wikingów stała się chrześcijańskim królestwem wzrastającym i bogacącym się dzięki handlowi rybami, drewnem jak również futrami. W Szwecji gdzie północne zimy są ciemne i długie, nie dziwi wcale kult świętej Łucji, chrześcijańskiej świętej, patronki światła. Jej święto przypada na 13 grudnia. Biało ubrane dziewczęta można wtedy spotkać, gdy niosą wieńce z płonącymi świecami. Skandynawskie wzornictwo jest podziwiane na świecie za bezpretensjonalny wygląd. To krzesło zaprojektował Esko Pajamies, zainspirowany projektami słynnego Fina- Alvara Aalto. W 1397 roku Szwecja zjednoczyła się z Norwegią i Danią w unii klamarskiej. Szwecja opuściła unię w 1523 roku i w ciągu kolejnych 12 lat stała się samodzielnym, potężnym państwem. Norwegia odzyskała niepodległość w 1905 roku, a Islandia w 1944. Finlandia pozostawała pod władzą Rosji aż do roku 1917. po drugiej wojnie światowej daleką północ Europy połączył pokój i wzrost dobrobytu pod rządami liberalnych polityków.