Rozwój kulturalny krajów Beneluksu-sztuka i język
Większość mieszkańców Holandii to rodowici Holendrzy, a język holenderski jest używany w całym kraju. Własny język mają też Fryzyczycy, żyjący na północy i przybrzeżnych wyspach. Wiele holenderskich miast zamieszkanych jest przez ludzi, których przodkowie przybyli z terenów będących niegdyś holenderskimi koloniami oraz przybyszów z innej części Europy. W Luksemburgu mówi się najczęściej po francusku i n niemiecku, ale również w lokalnym języku luksemburskim. W starożytności ta część północnej Europy zamieszkiwana była przez plemiona germańskie oraz celtyckie i leżała w strefie wpływów imperium rzymskiego. Prawa językowe są ważnym tematem walki politycznej w Belgii. Fryzyjczycy na północy mówią językiem niderlandzkim lub fryzyjskim- dialektami holenderskiego. Walonowie na południu są francuskojęzyczni. Belgia oderwała się od Holandii 1830 roku, a Luksemburg w 1867 roku. W XVII wieku Holandia była bogatą, niezależną potęga morską handlującą z dalekim wschodem. W 1806 roku ten obszar dostał się pod panowanie Francji, ale szybko odzyskał niepodległość. Od średniowiecza ten region był centrum nauki jak również sztuki. Żyli tu słynni filozofowie: na przykład Erazm z Rotterdamu.